Gdy inwestor oczekuje szybszej budowy, niższych kosztów cyklu życia i mniejszego śladu węglowego, projektanci coraz częściej sięgają po beton zbrojony włóknami (FRC). Równolegle większość nowych obiektów infrastrukturalnych i przemysłowych powstaje w środowisku Building Information Modeling.
Truizmem jest stwierdzenie, że starzejąca się infrastruktura mostowa i przemysłowa wymaga coraz więcej zabiegów utrzymaniowych. Od lat 90. dominowały klasyczne zaprawy PCC (polymer-cement concrete), z czasem wzbogacane o mikrokrzemionkę i dyspersje akrylowe.
ferworze zakupów łatwo jednak zapomnieć, że “włókno” to nie jedno, lecz cała rodzina materiałów – od krótkich 6-milimetrowych mikrowłókien polipropylenowych po 60-milimetrowe druty stalowe z podwójnym haczykiem. Ich długość, kształt i objętość (dawka) wpływają nie tylko na wytrzymałość resztkową, lecz także na reologię świeżej mieszanki, skurcz, odporność ogniową, a nawet opłacalność pompowania.
