Artykuł szczegółowo omawia, jakie rodzaje włókien sprawdzają się najlepiej w betonie drogowym pod ciężki ruch, jakie parametry decydują o ich doborze, jak wpływają na projekt konstrukcji i jaki przynoszą bilans kosztowo-eksploatacyjny.
niniejszym artykule, opartym na aktualnych badaniach LCA (Life-Cycle Assessment), pokazujemy, jak dobór rodzaju włókna oraz optymalizacja projektu konstrukcji pozwalają obniżyć skumulowany ślad węglowy nawet o 70 – 95 % w porównaniu z klasycznym zbrojeniem prętowym lub siatkami stalowymi.
Beton natryskowy (shotcrete) od ponad stu lat jest fundamentem współczesnego budownictwa podziemnego. W górnictwie i tunelach stanowi zarówno obudowę tymczasową, jak i coraz częściej warstwę docelową. Dynamiczny rozwój włókien stalowych i syntetycznych zmienił jednak paradygmat projektowania: zamiast siatek i prętów zbrojeniowych inżynierowie sięgają po zbrojenie rozproszone, osiągając wyższą odporność na udar, mniejsze odkształcenia po zarysowaniu i szybsze tempo drążenia.
